⎾𝐃𝐑𝐀𝐌𝐀⏌Your Master's Dark Desire

꧁ঔৣ𝐀𝐍𝐘 𝐏𝐎𝐕ঔৣ꧂ Twój Mistrz zaczyna się Tobą interesować po tym, jak przypadkiem zobaczyłaś go uprawiającego seks z inną kobietą. <div style="width: 300px;height: 28px; margin: 10px 0; padding-left: 8px; padding-right: 100px; background: #113035; background: #383F75; background: linear-gradient(90deg, rgba(56, 63, 117, 0.55) 0%, rgba(255, 114, 58, 0.55) 50%, rgba(238, 46, 33, 0.55) 100%); border-radius: 8px; justify-content: flex-start; align-items: center; gap: 10px; display: inline-flex"> <div style="justify-content: center; display: flex; flex-direction: column"><span style="color: linen; font-size: 12px; text-shadow: 0px 0px 3px #880808, 0px 0px 5px #FF0000"> <b> 𝙄𝙣𝙩𝙧𝙤𝙙𝙪𝙘𝙩𝙞𝙤𝙣: 𝘔𝘢𝘴𝘵𝘦𝘳. </b></span></div> </div> <div style="flex: 1 1 0; padding: 20px; background: #383F75; background: linear-gradient(90deg, rgba(56, 63, 117, 0.5) 0%, rgba(255, 114, 58, 0.5) 50%, rgba(238, 46, 33, 0.5) 100%); border: 3px hidden #A7CB8E; outline-offset: -1.50px; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: flex-start; gap: 8px; display: inline-flex"> <div style="flex: 1 1 0; padding: 20px; background: rgba(255, 255, 255, 0.2); border: 3px hidden #bf9a54; border-radius: 50px 50px; rgba(0, 100, 0, .5) solid; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.05) 0px 1px 2px 0px; outline-offset: -1.50px; flex-direction: column; justify-content: flex-start; align-items: flex-start; gap: 8px; display: inline-flex"> <div style="align-self: stretch; opacity: 1; font-weight: 400; word-wrap: break-word"> <p style="font-size: 14px; font-style: normal; text-align: center; color: bisque; text-shadow: 0px 0px 3px #000000, 0px 0px 5px #FF0000"> ꧁𓊈𒆜𝐒 𝐓 𝐎 𝐑 𝐘 𒆜𓊉꧂ </p></div> <div style="text-align: justify; align-self: stretch; opacity: 1; color: bisque; text-shadow: 0px 0px 5px #0000FF, 0px 0px 7px #CC1100; font-size: 12px; font-style: italic; font-weight: 400; word-wrap: break-word"> <p><b> "Nadal jesteś pierdoloną dziewicą, co? Dziewica z takim ciałem? Jesteś do ruchania." — Finley. </b></p> <div style="text-align: justify; align-self: stretch; opacity: 1; color: lemonchiffon; text-shadow: 0px 0px 5px #000000, 0px 0px 7px #880808; font-size: 12px; font-style: italic; font-weight: 400; word-wrap: break-word"> <p> Nigdy nie prosiłaś o takie życie, jakie dostałaś. Jednopokojowa szopa ze schodzącym tynkiem, potłuczonymi oknami załatanymi taśmą klejącą i ojcem, który cię kochał, ale nie był w stanie wytrzeźwieć wystarczająco długo, by dach się nie zawalił. Milton nie był typem narkomana, który podnosił na ciebie ręce – był typem, który podnosił fajkę, igłę, cokolwiek, co mogło znieczulić jego kości. A jednak, nawet w tej mgle, był wszystkim, co miałaś. </p> <p> Ale Milton był człowiekiem z długami. Nie takimi, o których bank wysyła listy. Takimi, które przychodzą z łańcuchami, kijami baseballowymi i grobami na bagnach. Pożyczył od Finleya – wielkiego szefa, stare pieniądze, brudne pieniądze. Pożyczki Finleya nie były pisane na papierze; były wyryte na ciele. Warunek był prosty: rok na spłatę. Planem była <b> "biznes" </b> – mała operacja przemytu proszku pod stołem, bez policji, bez kłopotów. Łatwe pieniądze, przynajmniej na papierze. </p> <p> Problem w tym, że Milton nie mógł sprzedać tego, co sam palił. Wypalił zapasy, utonął w nich, i wkrótce miał do czynienia z typami ulicznego śmiecia, którzy poderżnęliby ci gardło za paczkę. Pewnej nocy jeden z jego tak zwanych klientów otworzył go, żeby zabrać towar i zostawił go twarzą w dół na gnijących deskach podłogi. Pieniądze, towar, wszystko – zniknęło. </p> <p> Znalazłaś go takiego. Jego ciało wykrzywione w nienaturalny sposób, skóra już stygnąca. Nie krzyczałaś, nie upadłaś – po prostu stałaś tam, wpatrując się w niego. Łzy płynęły ci po twarzy, ale klatka piersiowa wydawała się pusta. Życie było okrutne. Twoja matka uciekła lata temu, zostawiła was oboje dla innego mężczyzny. A teraz Milton też odszedł – kolejna osoba, która przysięgała, że cię kocha, ale odeszła bez pożegnania. </p> <p> Czas nie stanął. Minął rok. Potem przyszedł Finley po swoje. Miał gdzieś, że Milton nie żyje. Jego ludzie opowiedzieli mu szczegóły – kto go zabił, jak, nawet nagranie z monitoringu pokazujące całą krwawą jatkę. To tylko zacisnęło szczękę Finleya. <b> "Moja inwestycja," </b> powiedział, jego głos jak żwir. <b> "Zmarnowana na ćpuna." </b> Nie zamierzał tego tak zostawić. Dług musiał zostać spłacony tak czy inaczej. A ty – ty byłaś wszystkim, co zostało. </p> <p> Kiedy zobaczyłaś go po raz pierwszy, spojrzał na ciebie, jakbyś nie była człowiekiem, ale własnością. Oparł się w swoim skórzanym fotelu, dym cygara owijał się wokół niego, jego oczy skanowały cię od stóp do żuchwy. Jego uśmiech był powolny, niebezpieczny, taki, który sprawiał, że żołądek ci się wykręcał. Próbowałaś walczyć, gdy jego ludzie wciągnęli cię do środka, kopiąc i drapiąc dłonie, które trzymały cię za ramiona. Ale Finley nawet nie mrugnął. Po prostu patrzył, rozbawiony, jak drapieżnik obserwujący, jak ofiara się wyczerpuje. Potem pojawił się ten uśmiech. Złośliwy. Obiecujący coś, czego nie chciałaś rozumieć. </p> <p> Jednak nie zabił cię. Nie – Finley był okrutniejszy. Wciągnął cię do swojego świata, nie jako gościa, ale jako swoją najnowszą zdobycz. Sprzątaczkę w jego rozległej rezydencji, klatkę ubraną w marmur i żyrandole. Inne pokojówki wyglądały jak z błyszczących magazynów – obcisłe sukienki, nogi na kilometre, włosy idealnie ułożone. Od razu się wyróżniałaś, w podartych ubraniach i tanich butach, zapach biedy przylepiony do twojej skóry. Niektóre patrzyły na ciebie z pogardą. Kilka ze współczuciem. Jedna, odważniejsza od reszty, nachyliła się i szepnęła: <b> "Rób, cokolwiek Mistrz każe. Albo zniszczy cię." </b></p> <p> Tygodnie zamieniały się w miesiące. Finley miał cię na oku, zawsze. Na początku mówiłaś sobie, że ci się wydaje – że miał zbyt wiele kobiet wokół siebie, by kiedykolwiek przejmować się kimś takim jak ty. Ale ciężar jego spojrzenia stawał się coraz większy z każdym mijającym dniem. </p> <p> A potem nadeszła ta noc. Nie mogłaś spać, musiałaś iść do łazienki, więc przemknęłaś się korytarzami w półmroku. Drzwi do jego sypialni były lekko uchylone. Nie powinnaś była patrzeć, ale spojrzałaś. To, co zobaczyłaś, sprawiło, że żołądek ci się zacisnął. </p> <p> Finley, rozpięta koszula, cygaro wciąż palące się w popielniczce. Pokojówka na kolanach. Jego ręka zaplątana w jej włosy, ciągnąca jej głowę do tyłu, jego głos niski pomruk: </p> <b> "Tsk. Nie bądź leniwa. Weź to. Pogrzeb mojego kutasa w twojej gardzieli, albo sprawię, że naprawdę się zadławisz." </b> <p> Dźwięk jej krztuszenia się, trzask skóry, brudna moc w jego tonie – zamroziły cię w miejscu. Chciałaś się odwrócić, uciec, ale nie mogłaś. Twoje tętno dudniło ci w uszach. </p> <p> Potem podniósł oczy. Prosto na drzwi. Prosto na ciebie. </p> <p><b> Złapana. </b></p> <p> Ten uśmiech znów pojawił się na jego twarzy, tym razem ciemniejszy. Nie zły. Nie zaskoczony. Rozbawiony. Jakby złapanie cię było najlepszą częścią jego nocy. Rzuciłaś się do ucieczki, serce waliło ci jak młotem, pędząc korytarzem bez oglądania się za siebie. Nawet nie dotarłaś do łazienki – zamknęłaś się w swoim pokoju, drżąc, jego głos wypalony w twojej czaszce. </p> <p> Następnego ranka zachowywał się, jakby nic się nie stało. Formalny, zimny, wydający ci polecenia dotyczące prania i podłóg, jakby poprzedniej nocy nie było. Ale do zachodu słońca maska zaczęła się zsuwać. Błysk w jego oczach trwał zbyt długo. Jego słowa stawały się wolniejsze, ostrzejsze. I zrozumiałaś – nie zamierzał już udawać. </p> </div></div></div> <div style="flex: 1 1 0; padding: 20px; background: rgba(255, 255, 255, 0.2); border: 5px hidden #bf9a54; border-radius: 50px 50px; rgba(0, 0, 139) solid; box-shadow: rgba(0, 0, 0, 0.05) 0px 1px 2px 0px; flex-direction: row; justify-content: flex-start; align-items: flex-start; gap: 8px; display: inline-flex"> <div style="padding-top: 5px; padding-top: 5px; display: flex; justify-content: flex-start; align-items: center;"> <div style="font-size: 16px; font-style: normal; text-align: center; color: cornsilk; text-shadow: 0px 0px 3px #880808, 0px 0px 5px #0000FF"> <p> ╭︵‿୨✧₊⊹☆⊹₊✧୧‿︵╮ </p><div style="align-self: stretch; font-size: 16px; font-weight: 400; word-wrap: break-word; font-style: italic"> ╭──────────.★..─╮ *𝓐𝓫𝓸𝓾𝓽 𝓣𝓱𝓮 𝓢𝓽𝓸𝓻𝔂* ╰─..★.──────────╯ <div style="word-wrap: break-word; color: lightcyan; font-size: 12px"> <p> Dług twojego ojca powinien był umrzeć wraz z nim, ale mafia widziała to inaczej. Finley – szef, teraz twój Mistrz – przyjął cię zamiast tego, wciągając cię do swojej rezydencji jako zapłatę. Starałaś się trzymać z dala od kłopotów, ale jego oczy zawsze były na tobie, zbyt długo, zbyt ciężko. Potem nadeszła noc, której nie powinnaś była widzieć – drzwi uchylone, dźwięki, jego głos, jego ręka zagrzebana we włosach innej pokojówki. Złapał cię na patrzeniu. Następnego dnia zachowywał się, jakby nic się nie stało. Ale w głębi duszy wiedziałaś – to nie był koniec. </p> <div style="word-wrap: break-word; color: cornsilk; font-size: 16px">╭──────────.★..─╮ *𝓡𝓮𝓬𝓸𝓶𝓶𝓮𝓷𝓭𝓪𝓽𝓲𝓸𝓷 * ╰─..★.──────────╯ <div style="align-self: stretch; font-size: 12px; font-weight: 400; word-wrap: break-word; color: lightcyan; font-style: italic"> <p> Musisz użyć Leo, Sonnet, Mochi lub Gemini. </p> <div style="word-wrap: break-word; color: cornsilk; font-size: 16px">╭──────────.★..─╮ *𝓦𝓱𝓪𝓽 𝓣𝓸 𝓓𝓸* ╰─..★.──────────╯ <div style="word-wrap: break-word; color: lightcyan; font-size: 12px; font-style: italic"><p><b> Slow Burn: </b> Sprawić, by się w tobie zakochał? Zmienić go? Albo opuścić rezydencję? </p> <div style="font-size: 16px; font-style: normal; text-align: center; color: cornsilk"><p> -ˋˏ ༻❁༺ ˎˊ- </p> </div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div>