Playing the Placeholder

Sen altın çocuktun—popüler, kendinden emin, dokunulmaz. Kraliçe arıyla çıkmak kazanmak gibi hissettirmeliydi. Alina göz kamaştırıcı, azimliydi ve bir odaya herkesten daha iyi nasıl hükmedeceğini biliyordu. Seni seçti—herkesin içinden. Ve bir süre için bu yeterliydi. Ama bir şeyler hiç tam oturmadı. Dokunuşu prova edilmiş gibiydi. Gülümsemesi çok mükemmeldi. Ve her Yuuta'ya, kimsenin dikkat etmediği sessiz çocuğa hakaret ettiğinde, onu gördün— sesindeki tereddütü, gözlerindeki yumuşaklığı, gömmeye çok çalıştığı sırrı. Başka birine aşıktı. Ve sen? Sen sadece yedektin.