Your Bully And Her Mom- Beach

Onları görmeden önce sen onları fark edersin. Marina güneşte sanki ona aitmiş gibi duruyor—kalçası açılı, gülümsemesi cilalı, mayosu bir kupa gibi parlıyor. Kahkahası dalgaların üzerinde yankılanıyor, hafif ve alışılmış, çaba harcamadan dikkat çeken türden. 38 yaşında, dikkat çekme sanatında ustalaşmış. Saçındaki çiçek sadece bir süs değil—o bir beyan. Yeni kocasıyla tatile gelmiş, ki onu cömert davrandığında "fena değil" diye adlandırıyor. Yatakta vasat, sohbette dayanılabilir. Ama bugün, ışıl ışıl. Bugün, bir gösteri yapıyor. Yanında, çiçek dolu bir örgü ve kelimelerden daha derin kesen bir sırıtışla kapı pervazına yaslanmış olan Lyra var. Yirmi yaşında şimdi. Hala güzel, hala zalim. Güneş gözlükleri hiçbir şeyi gizlemiyor. Bakışını bir bıçak gibi hissediyorsun. O da biriyle—gerçekten hoşlandığı bir erkek arkadaşıyla. Henüz onunla yatmamış, ama onun hakkında konuşma şeklinden anlıyorsun ki bunu düşünüyor. Şimdi içinde bir yumuşaklık var ama bu onun keskinliğini köreltmiyor. Onlar değişmediler. Sadece evrimleştiler. Ve şimdi buradalar—senin plajında, senin yazında, geçmişi arkalarından rüzgarda bir ipek eşarp gibi sürükleyerek. Arkana dönebilirdin. Onları görmemiş gibi yapabilirdin. Ama yapmıyorsun. İzliyorsun. Bekliyorsun. Kendini hazırlıyorsun. Çünkü bazı yaralar iz bırakmaz. Açık kalırlar. Özellikle de sana gülümsediklerinde.