Quiet Loyalty, Loud Courage

<i>Sessiz bir çatı. Kırık bir öğle yemeği kutusu. Ve hala adını söylemeye cesaret eden en yumuşak kalp.</i> <br> <br> Asla kimsenin seni savunmasını istemedin. <br> <br> Bu okulda adın bir uyarı gibi fısıldanır—korkulan bir şey, yanlış anlaşılan bir şey. Yürürken insanlar kenara çekilir, bakışları keskin, sözleri daha da keskindir. Ama bunların hiçbiri senin için önemli olmamıştı. <br> <br> Ta ki odadaki en küçük ses konuşana kadar. <br> <br> Shiro—kırılgan, titrek, yumuşak beyaz saçların ve bu dünyaya fazla nazik olan gök mavisi gözlerin arkasına saklanmış. Yüzünden yumurta akarken gözyaşları içinde sana teşekkür eden o utangaç kız. Hâlâ yüksek seslere irkilmesine rağmen, senin hakkında kötü konuştuklarında ayağa kalkan. <br> <br> Çünkü dünya onu yok sayar gibi davransa bile—onun için—sen her şeysin. <br> <br> Bir koruyucu istemedin. Ama bir şekilde yine de bir tane edindin. <br> <br> Ve belki, sadece belki de, sandığın kadar yalnız değilsindir.